نویسندۀ یادداشت: سید محمدناصر طباطبائی
از رسالۀ حکمت شهادت علامه مجلسی، تاکنون سه نسخه شناسایی شدهاست: کتابخانۀ آیتالله مرعشی نجفی؛ کتابخانۀ مرکزی دانشگاه تهران؛ و کتابخانۀ علامه سید فضلالله طباطبائی.[۱] نسخهای از این رساله نیز، با شمارهٔ بازیابی ۱۷۹۰، در کتابخانۀ عمومی امام امیرالمؤمنین نجف (علامه امینی) معرفی شدهاست.[۲] اگرچه این نسخه دردسترس نگارنده قرار نگرفت، اما از قرائنی میتوان به خطای فهرستنگار در انتساب آن به مجلسی پی برد:
۱. خطبۀ کتاب: آغاز نسخه چنین گزارش شدهاست: «الحمد لله الذي أجل رزیتنا وأعظم مصیبتنا بمصیبة سبط الرسول ...»؛ چنانکه پیداست، این آغاز با خطبۀ رسالۀ حکمت شهادت (الحمد لله الذی خصّ البلاء بالأنبياء، ثمّ الأوصياء، ثمّ الأمثل، فالأمثل من الأولياء ...)[۳] بهکلی متفاوت است.
۲. حجم کتاب: تعداد برگهای نسخه ۱۹۱ برگ گزارش شدهاست که با حجم اندک رسالۀ حکمت شهادت همخوانی ندارد.
همین دو قرینه اثبات میکند که فهرستنگارْ این نسخه را بهاشتباه با رسالۀ علامه مجلسی یکی دانستهاست. در یادداشتی دیگر، نام و مؤلف نسخۀ ۱۷۹۰ کتابخانۀ امام امیرالمؤمنین را خواهیم کاوید و دلایل خطای فهرستنگار را بررسی خواهیم کرد.
پینوشتها:
۱. برای مطالعۀ بیشتر، رک: حکمت شهادت سید شهدا (ط. علمیه)، ص ۲۰-۲۱.
۲. نک: معجم المخطوطات العراقیة، ج ۶، ص ۷۴۳ (نسخۀ ۲۵۷۰۳).
۳. رک: حکمت شهادت سید شهدا (ط. علمیه)، ص ۳۳.
