البرهان علی ثبوت الإیمان

کتاب پیش‌رو اثری است از تقی‌بن نجم، معروف به ابوالصلاح حلبی، با موضوع علم کلام، بر پایۀ دید‌گاه‌های مکتب کلامی بغداد.

مؤلف مطالب این کتاب را در دو فصلِ «الکلام في التوحید» و «مسائل العدل» سامان داده و با براهین عقلی صرف، چکیدهٔ اصول عقاید مذهب امامیه را تبیین کرده‌است. او باور به این اصول را ضروری و ناآگاهی از آن‌ها یا شک در آن‌ها را برابر با کفر می‌شمارد.

از کتاب البرهان علی ثبوت الإیمان تاکنون نسخهٔ خطی مستقلی به دست نیامده‌است. خوشبختانه حسن‌بن محمد دیلمی متن این رساله را بتمامه در کتاب خویش، أعلام‌ الدین في صفات المؤمنين، آورده‌ و بدین ترتیب، از نابودی و فراموشی آن جلوگیری کرده‌است.

پژوهشگران نیز رسالهٔ حاضر را برمبنای دو نسخهٔ خطی کتاب أعلام‌‌الدین تصحیح و تحقیق کرده‌ و مقدمهٔ مفصلی را بر آن نگاشته‌اند. نسخهٔ عتیق این اثر در کتابخانهٔ آستان قدس رضوی و نسخهٔ دیگر آن، به خط شیخ محمد سماوی، در کتابخانهٔ آيت‌الله حکیم نجف، نگهداری می‌شود.

این کتاب نخستین اثر از مجموعه آثار ابوالصلاح حلبی است که به‌مناسبت هزارهٔ درگذشت وی منتشر می‌شود. البرهان علی ثبوت الإیمان برای نخستین بار به کوشش دست‌اندرکاران انتشارات علمیه به جامعهٔ پژوهشگران دین عرضه شده‌‌است.

تقی‌بن نجم، معروف به ابوالصلاح حلبی (۳۷۴-۴۴۷ ه.ق)، فقیه و متکلم شهیر شیعی، در قرن‌های چهارم و پنجم هجری قمری، می‌زیست. او میان مکتب کلامی بغداد و سرزمین حلب پیوندی ژرف برقرار کرد و جانشین بزرگانی چون سید مرتضی، شیخ طوسی و سلّار دیلمی در آن دیار بود. مشهورترین اثر کلامی وی تقریب‌المعارف نام دارد.